Η διδασκαλία του βόλεϊ στο δημοτικό σχολείο

Οι διδακτικοί στόχοι σε κάθε τάξη

Α΄ έως Γ΄ τάξη

Έμφαση στην ανάπτυξη των συναρμοστικών ικανοτήτων, οι οποίες αποτελούν τη  βάση για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων.
Πολλοί επιστήμονες αναφέρουν ένα αριθμό βασικών συναρμοστικών ικανοτήτων, από 5 ως 11. Ο Hirtz (1985), αναφερόμενος πάντα σε παιδιά σχολικής ηλικίας, περιέλαβε στη λίστα του πέντε βασικές ικανότητες: τη σύνθετη ικανότητα αντίδρασης, τη ρυθμική ικανότητα, τη διατήρηση της ισορροπίας, την ικανότητα κιναισθητικής διαφοροποίησης και τον προσανατολισμό.

Γενικότερα η αρχή γνωριμίας των μαθητών με το άθλημα πρέπει να γίνεται σε πιο μικρή ηλικία. Η κατάλληλη ηλικία είναι αυτή των 7-8 χρόνων, όπως προτείνεται παγκόσμια, γιατί:

-το βόλεϊ είναι δύσκολο σαν άθλημα και απαιτείται περισσότερος χρόνος ενασχόλησης, για να μάθουν οι μαθητές να ελέγχουν και να κατευθύνουν τη μπάλα εκεί που αυτοί θέλουν, ώστε να μπορέσουν να ευχαριστηθούν το παιχνίδι.

-οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι, αυτή είναι η πιο κατάλληλη ηλικία για να αναπτυχθούν νευρομυϊκές, φυσικές, νοητικές και κοινωνικές προσαρμογές.

Δ΄ τάξη:

1. Βελτίωση φυσικών και συναρμοστικών ικανοτήτων με παιδαγωγικά και άλλα παιχνίδια και ασκήσεις παιγνιώδους μορφής.
2. Εισαγωγή σε στοιχεία του αθλήματος με πιάσιμο-πέταγμα, αναγνώριση τροχιών μπάλας, συντονισμός χεριού-ματιού, κ.α.
3. Γνωριμία με το άθλημα και τις βασικές του δεξιότητες
4. Παιχνίδι μίνι βόλεϊ με πιάσιμο πέταγμα.

Ε΄ τάξη:

Κύριος στόχος η διδασκαλία των βασικών δεξιοτήτων της τεχνικής

1. Εκμάθηση των βασικών στάσεων στο βόλεϊ: ψηλή-χαμηλή-βασική θέση ετοιμότητας.

2. Εκμάθηση των μετακινήσεων στο βόλεϊ: μπροστά πίσω πλάγια δεξιά, αριστερά (Εργασία των ποδιών).

2. Εκμάθηση της πάσας με δάχτυλα.

3. Εκμάθηση της πάσας από κάτω (μανσέτα).

4. Εκμάθηση του σέρβις από κάτω.

ΣΤ΄ τάξη:

1. Βελτίωση των βασικών δεξιοτήτων που έμαθαν στην προηγούμενη τάξη.

2. Εκμάθηση κάποιων παραλλαγών αυτών των δεξιοτήτων.

3. Εκμάθηση του σέρβις από πάνω (τένις περιστρεφόμενο)

4. Εκμάθηση του μπλοκ.

5. Εκμάθηση του επιθετικού χτυπήματος.

6. Εισαγωγή στη χαμηλή άμυνα (ως έννοια).